Women and cover

زنان و حجاب
جنبش زنان برای رودرویی با حجاب اجباری با حرکت ویدا وارد پروسه نوینی شده است. زنان ایران از حاکمیت سرخورده هستند.
زنان ایران با ورودی بالای 60% در دانشگاه و داشتن 12% از نیرور کار امروز حجاب را در راس خواسته های خود نهاده اند. اینان کسانی هستند که خسته هستند از نوید روزهای بهتر و آینده ی که خود را در آن ببینند. هرچه رژیم در فساد و یکدست شدن خود پیش می رود با همان شدت دیگر نیروهای اجتماعی در پیکار خود یکسانتر می شوند. 
حجاب در آغاز برای گروهای سیاسی آغازگر ویا دلیل برای همگرایی نبود ولیکن امروز خود پیش زمینه یکسان کردن و همگانی کردن این خواسته شده است.
بایست سر فرود آورد بر "ویدا" که راهی را آغاز کرد که حتا جنبش مردان ایران را هم  شگفت زده و مات کرد. او راهی را گشوده است بایست در برابر این شیرزن بایست سر کرنش فرود آورد.

باشد که همه زنان دنیا این حق را دشته باشند که برگزییند. 

Globalisation

جهانی سازی و ناسیونالیسم

امروزه جهان به سمتی می رود که بسیاری را نگران کرده است. این همان جهانی است که فرانسیس فوکویاما پژوهشگر امریکایی در میانه دهه نود پایان تاریخ را اعلام کرد. در این پیروزی او نوشت که کمونیسم و ایده دولت سرکوب گر به پایان رسیده است و این ایده و دولت لیبرال است که سرانجام به پیروزی نهایی دست یافته است. هرچند خود  این ایده را پس گرفت. ولیکن این پرسش همچنان پابرجا است؛ چرا ایده بازار آزاد و لیبرالیسم پیروزمند نیست این نیروی پیش برنده سده کنونی خود دوچار بحران شده است. چرا اینچنین شد؟ 

سرمایه داری لیبرال ایده پیروزمند

هنگامیکه دهه 1900 آغاز شد سرمایه داری از مرزهای خود پا به بیرون نهاده بود و به رقابت با رقیب سرمایه داری خود شد. این رقابت بانی آن شد که سرمایه جهانی شود. البته واکنش به آن با انقلاب کمونیستی؛ فاشیسم، نازیسم بود. لیبرال ها توانستند با رفرم های پیاپی جامعه را آرام کنند و یک گونه لیبرال سوسیالیسم در غرب پا گرفت. که در هرکشور آن را به یک شیوه ساختند. 

این همان سیستمی بود که همه دشمنان خود را به شیوه های گوناگون از پای درآورد؛ واپسین آن سوسیالسم بود. 

ولیکن پس از پیروزی بر دشمنان خود دیگر این اندیشه دست به بازسازی و بهینه سازی خود نزد.

تولید بیشتر رفاه بهتر

در همه سالها که سرمایه داری به پیش می تاخت ایده ش این بود: تولید بیشتر هزینه را پایین می آورد و کالا را ارزان به دست خریدار می رساند و برای بهبود کیفیت بایستی رقابت کرد. 

برای به دست آوردن این ایده اتوماسیویزون در دستور کار بود که این شیوه هزینه کار را پایین می آورد. این اتومایزسیون آنچنان گسترده شد که از یک سو سنگینی کار ار از دوش کارگران برداشت و همزمان کارگران را به سمت بیکاری کشاند. 

این لشگر بیکاران و یا حاشیه نشینان در کشورهای باختری نیروی شد که آرام بود ولیکن دستمزد بیکاری می گرفت.

ورود چین

هنگامیکه تنگ شیائو پینگ گفت که گربه بایست موش بگیرد چه سپید باشد چه سیاه. او می خواست کشور چین را به سوی رفاه و مدرنیته ببرد و برایش فرقی نمی کرد چه سیتمی برکار باشد. 

صنعتی کردن و سرمایه گذاری گسترده آنچنان به سرعت رشد کرد که امروز جامعه چین در 25 سال از یک کشور واپس مانده به اقتصاد دوم جهان تبدیل شد و تا چند سال دیگر قدرت نخست جهان خواهد شد.  ابن از دست دادن قدرت و شکوه پیشین بسیاری از سیاستمداران را به هراس انداخته است.

همه آن تولیدی که در غرب انجام می شد اکنون در چین انجام می شود. 

دولت 

هنگامیکه وزنه قدرت در جهان همچنان بدست غرب بود دولت لیبرال می توانست همچنان جهانی شدن خود را پی می گرفت. ولکین هنگامیکه چین و ژاپن و اکنون هند رو به رشد نهادند و بازارهای جهانی را تسخیر کردند و می کنند بانی آن شد غرب دوچار هراس شد. این هراس آنچنان گسترده است که این هراس به خود سیستم و دستگاه دولت کشانده شد. و پاسخ پاسخی نداشتند که به توده ها بدهند که خواهان کار بودند و هستند.

آنچه که ما امروز می بینیم و آن را لمس می کنیم این است که کارگران تولیدگر دیروز در شهرهای گرد آمدند و می زییند که اسکله های کارخانجات پیشین همچنان به آنها یادآوری می کند که دوران پرشکوه آنها بپایان رسیده است.

 جهانی شدن بدبختی ماست

برای توده ها سیستمی که تا دیروز برای آنها رفاه آورده بود دیگر نمی توانست برای آنها کار بیآورد همه کارهای تولیدی که به نیروی کار کم دانش نیاز داشت به کشورهای آسیایی سرازیر شد. این توده هراسان و بدون هدف خواهان یافتن راهی برای خود است. 

بحشی از سرمایه داران که از جهانی شدن هراسان هستند سخنگوی این توده انبوه هراس زده شده اند. رای به خروج بریتانیا از بازار مشترک اروپا را توده های دادند که کارگران کارخانجات بودند و هستند. در امریکا استانهای کمربند پولاد توانستند که دونالد ترامپ را به ریاست جمهوری برسانند. اینان همانهای بودند که زمانی بالاترین تولید پولاد جهان داشتند و آن را به همه سوی جهان می فرستادند ولیکن امروز امریکا به بزرگترین وارد کننده پولاد جهان تبدیل شده است!

این توده هراس زده از ورود انبوه مهاجرین کم دانش که چشم به کارهای آنها دوخته اند هراسان شده اند و از یک سو دولت لیبرال رفاه پاسخ ساده ی به پرسش توده مردم ندارد. 

در این گذرگاه هراس و نامیدی این نیروی پوپولیسم که خود سرمایه دار است و خواهان جهانی شدن با دان پاسخ به همه چیز؛ توانست و دارد توده ها را با خود همراه کرده و آینده فردای روشن در دنیای دولت ملی را می دهد، هرچند فردای که این نیرو نوید آن را می دهد در آن برای این توده هراس زده جایی نیست.ج.ن خود پاسخ آینده را ندارند.  این سیاستمداران هراس زده بدون ایدولوژی کارگران با خود همراه کرده اند و این نیروی ناهمگون می خواهد غرب را از نو زنده کند و از نو ارباب جهان کند.