آینده خوراک
جمعیت جهان رو به افزایش است امروز بالای 7 میلیارد انسان بروی کره زمین زندگی می کنند. رساندن خوراک، آب، بهداشت و آموزش چالشی است که در برابر ما است. کشورهای که دارای رشد جمعیت بالا هستند کشورهای هستند که در سرزمین خشک جای دارند. کشور ما ایران یکی از این کشورها است که در چهل سال گذشته جمعیت ما دوبرابر شده است ولیکن همزمان آب کشور و ریزش باران به نیم رسیده است. به گفته دیگر برای هر شهروند کشور یک چهارم لیتر آب در مقایسه با چهل سال پیش فراهم است.
برای رودروی با چالش های پیش رو تکنیک دارد به می آموزد که چگونه با این چالش ها روبرو شویم. یکی از بزرگترین چالش های که ما با آن رودرو هستیم برآوردن نیاز خوراکی جهان است. کشورهای که در بخش خشک جهان واقع شده اند برای تامین خوراک مردمشان وادار به وادرات انبوه هوراک به کشور خود می شوند.
یک تکنیک که دارد امروزه رشد می کند تکنیک تولید خوراک گلخانه ی است.
کشاورزی گلخانه ی
در جهان بویژه در کشورهای اروپایی رشد کشاورزی گلخانه ی رو به گسترش است، هلند سردمدار این رشد است. آنها در یک درصد خاک خود 34 درصد از سبزی های مورد نیاز خود را تولید می کنند. آنها همچنین پس از امریکا بزرگترین صادرکننده سبزیجات در جهان هستند. اینکه آنها چگونه به این دست یافته اند نیازمند بررسی پژوهش های است که آنها انتشار داده اند.
آنچه بارز است این است که آنها آگاهانه و با سرمایه گذاری درازمدت به اینجا رسیده اند.
سودمندی
برای کشوری همچون ما که دوچار کمبود آب هستیم این بهترین نمونه برای تولید خوراک مردم است. در این تکنیک برای تولید یک کیلو گوجه فرنگی 10 درصد آبی که برای تولید بروی زمین استفاده می شود به درخچه گوجه داده می شود. به گفته دیگر 90 درصد در آب صرفه جویی می شود.
در این کشت از مواد سمی برای از بین بردن علف و جانوران زیان ده استفاده نمی شود. چونکه سرانجام سم بکار برده شده سرانجام یا راهی آب های زیرزمینی می شود و یا مصرف کننده آن را به همراه خوراک خود می خورد.
کشت در این تولید دوچار آسیب های آب و هوایی نمی شود. سیل، خشکسالی، توفان و غیره آسیب چندانی به کشت نمی زند. ما دوچار ثبات زنجیره تولید خوراک خواهیم شد.
زیان
مصرف انرژی در این شیوه بالا است. هزینه بالای انرژی بانی این می شود که هزینه تولید هم بالا برود.
تکنیک بکار برده شده آن نیاز به نیروی کاری دارد که به تکنیک نوین آگاهی داشته باشند و بتوانند آن را بکار ببرند.
پایان سخن
امروز ما نیاز آنچنانی به سد سازی نداریم، بلکه به مدیریت هوشمند کنترل آب نیاز داریم. این گونه کشاورزی اگر با انرژی هورشید و بادی همراه کنیم آنگاه ما می توانیم پا به جهان نوین بگذاریم و دوچار استرس کمتری برای برآوردن نیاز خوراکی خود باشیم.
جمعیت جهان رو به افزایش است امروز بالای 7 میلیارد انسان بروی کره زمین زندگی می کنند. رساندن خوراک، آب، بهداشت و آموزش چالشی است که در برابر ما است. کشورهای که دارای رشد جمعیت بالا هستند کشورهای هستند که در سرزمین خشک جای دارند. کشور ما ایران یکی از این کشورها است که در چهل سال گذشته جمعیت ما دوبرابر شده است ولیکن همزمان آب کشور و ریزش باران به نیم رسیده است. به گفته دیگر برای هر شهروند کشور یک چهارم لیتر آب در مقایسه با چهل سال پیش فراهم است.
برای رودروی با چالش های پیش رو تکنیک دارد به می آموزد که چگونه با این چالش ها روبرو شویم. یکی از بزرگترین چالش های که ما با آن رودرو هستیم برآوردن نیاز خوراکی جهان است. کشورهای که در بخش خشک جهان واقع شده اند برای تامین خوراک مردمشان وادار به وادرات انبوه هوراک به کشور خود می شوند.
یک تکنیک که دارد امروزه رشد می کند تکنیک تولید خوراک گلخانه ی است.
کشاورزی گلخانه ی
در جهان بویژه در کشورهای اروپایی رشد کشاورزی گلخانه ی رو به گسترش است، هلند سردمدار این رشد است. آنها در یک درصد خاک خود 34 درصد از سبزی های مورد نیاز خود را تولید می کنند. آنها همچنین پس از امریکا بزرگترین صادرکننده سبزیجات در جهان هستند. اینکه آنها چگونه به این دست یافته اند نیازمند بررسی پژوهش های است که آنها انتشار داده اند.
آنچه بارز است این است که آنها آگاهانه و با سرمایه گذاری درازمدت به اینجا رسیده اند.
سودمندی
برای کشوری همچون ما که دوچار کمبود آب هستیم این بهترین نمونه برای تولید خوراک مردم است. در این تکنیک برای تولید یک کیلو گوجه فرنگی 10 درصد آبی که برای تولید بروی زمین استفاده می شود به درخچه گوجه داده می شود. به گفته دیگر 90 درصد در آب صرفه جویی می شود.
در این کشت از مواد سمی برای از بین بردن علف و جانوران زیان ده استفاده نمی شود. چونکه سرانجام سم بکار برده شده سرانجام یا راهی آب های زیرزمینی می شود و یا مصرف کننده آن را به همراه خوراک خود می خورد.
کشت در این تولید دوچار آسیب های آب و هوایی نمی شود. سیل، خشکسالی، توفان و غیره آسیب چندانی به کشت نمی زند. ما دوچار ثبات زنجیره تولید خوراک خواهیم شد.
زیان
مصرف انرژی در این شیوه بالا است. هزینه بالای انرژی بانی این می شود که هزینه تولید هم بالا برود.
تکنیک بکار برده شده آن نیاز به نیروی کاری دارد که به تکنیک نوین آگاهی داشته باشند و بتوانند آن را بکار ببرند.
پایان سخن
امروز ما نیاز آنچنانی به سد سازی نداریم، بلکه به مدیریت هوشمند کنترل آب نیاز داریم. این گونه کشاورزی اگر با انرژی هورشید و بادی همراه کنیم آنگاه ما می توانیم پا به جهان نوین بگذاریم و دوچار استرس کمتری برای برآوردن نیاز خوراکی خود باشیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر